Arkonia Waterpolo Szczecin

Szczecińskie Waterpolo – Historia Arkonii i Trenera Michała Knausza

​

Szczecin to jedno z najważniejszych miast w historii polskiej piłki wodnej.

Arkonia natomiast - jego najbardziej utytułowany klubem, zdobyła aż 36 medali mistrzostw Polski, w tym 13 tytułów mistrzowskich, oraz 9 Pucharów Polski. Drużyna przez 45 sezonów występowała w ekstraklasie, będąc potęgą w tej dyscyplinie przez dekady.

To właśnie w Szczecinie po raz pierwszy po wojnie skorzystano z węgierskiej myśli szkoleniowej, sprowadzając trenera Michała Knausza – legendę, która na stałe zmieniła oblicze szczecińskiego waterpolo.

​

Pierwsze lata – Od Odry do Gwardii

Wszystko zaczęło się w styczniu 1946 roku, kiedy powstał Zjednoczony Klub Sportowy Odra z sekcją pływacką. Po treningach pływackich zawodnicy grali amatorsko w piłkę wodną, a latem trenowali na boisku wodnym nad jeziorem Głębokie.

W 1950 roku powołano drużynę Gwardii Szczecin. Pierwszy oficjalny mecz rozegrano 4 lutego 1950 roku, wygrywając z juniorami Ogniwa 6:4. Trenerem zespołu został Michał Knausz – Węgier, który przyjechał do Polski na zaproszenie PZP i na stałe osiadł w Szczecinie.

​

​Narodziny Arkonii

Z połączenia szczecińskich klubów – Gwardii, Sparty i Budowlanych – powstał w 1957 roku GKS Chrobry, który wkrótce przekształcił się w Arkonię. Zespół trenował na nowej pływalni letniej przy ul. Witkiewicza, a w 1960 roku awansował do I ligi.

Pod wodzą Knausza drużyna rozwijała się błyskawicznie – już w 1963 roku Arkonia zdobyła pierwszy medal mistrzostw Polski. Rok później powtórzyła sukces, a w 1965 sięgnęła po srebro. W 1966 roku Arkonia zdobyła pierwszy tytuł mistrzowski, rozpoczynając złotą erę.

​

Lata świetności – dominacja w lidze i występy w Europie

Między 1966 a 1971 rokiem Arkonia zdobyła pięć tytułów mistrza Polski i cztery Puchary Polski. Czołowymi zawodnikami byli m.in. Leszek Szemel i Krzysztof Biegała. Zespół regularnie występował w eliminacjach Klubowego Pucharu Europy, mierząc się z takimi drużynami jak Vasutas Budapeszt czy Dynamo Bukareszt.

W 1972 roku trener Knausz z powodów zdrowotnych zakończył pracę. Jego następcą został Leszek Szemel – również znakomity zawodnik i strzelec. Arkonia nadal pozostawała w czołówce ligi, zdobywając kolejne tytuły w latach 1974, 1975 i 1976.  W 1979 roku, pod wodzą Krzysztofa Biegały, klub zdobył mistrzostwo Polski.

​

Upadek i próba odbudowy

W 1981 roku, po niemal dwóch dekadach sukcesów, rozwiązano sekcję piłki wodnej Arkonii. Szczecin przez 4 lata pozostawał bez drużyny waterpolo. Dopiero w 1985 roku podjęto próby reaktywacji drużyny z inicjatywy dawnych szkoleniowców i pasjonatów Krzysztofa Biegały i Jerzego Szwarca.

Początkowo klub szkolił tylko młodzież, by w 1993 roku pojawić się ponownie w rywalizacji ligowej.

​

Dziedzictwo Arkonii

W barwach Arkonii wystąpiło 48 reprezentantów Polski. Klub dał krajowej piłce wodnej wielu znakomitych zawodników i trenerów. Legenda Michała Knausza – prekursora węgierskiej szkoły w Polsce – pozostaje fundamentem szczecińskiego waterpolo.

​

Dziś historia Arkonii to nie tylko zbiór sukcesów sportowych, ale też opowieść o pasji, oddaniu i dążeniu do doskonałości w jednym z najbardziej wymagających sportów zespołowych.

O współczesnych sukcesach >> TUTAJ

​

​

Źródło: "Z ręki do ręki. Historia Waterpolo" M. Kondraciuk, E.G. Samoraj